Advokatska kancelarija Milić

GDPR

OPŠTA UREDBA O ZAŠTITI PODATAKA LIČNOSTI EU – GDPR 2016/679 (General Data Protection Regulation)

Zbog pomenutih manjkavosti propisa koji su regulisali obradu i protok informacija unutar EU i ka trećim zamljana, nakon višegodišnjih priprema Evropski parlament je 27. Aprila 2016.  izglasao Opštu uredbu o zaštiti fizičkih lica u odnosu na obradu podataka o ličnosti o slobodnom kretanju takvih podataka,  broj 2016/679, koja stupa na snagu 25. Maja 2018, donosi niz novih pravila sa namerom da podatke ličnosti zaštite u većoj meri nego što je to prethodno bio slučaj.

Opšta uredba sadrži niz novih pojmova i kategorija u odnosu na prethodni regulatorni okvir, kao što je pojam pseudonimizacija, biometrijski podaci, glavno mesto poslovnog sedišta kompanije koja se ima smatrati rukovaocem odnosno obrađivačem podataka itd.

Zbog kompleksnosti pitanja, ali i same uredbe čija primena zahteva profesionalnu pomoć i visok nivo odgovornosti, evropski pralment je predvideo i novu kategoriju – Lice zaduženo za zaštitu podataka (Data Protection Officer), koje je zaduženo za pružanje profesionalne pomoći i savetovanje javnih i državnih organa u svojstvu rukovaoca i obrađivača, kao i u slučaju rukovaoca kojima je osnovna delatnost masovno praćenje, prikupljanje i obrada podataka. Obaveza angažovanja Lica zaduženog za zaštitu podataka postoji i u slučaju obrađivanja osetljivih kategorija informacija o ličnosti.

Uredba ima obavezujuće dejstvo u odnosu na prethodnu Direktivu, i sve države članice, je moraju idrektno primenjivati bez obzira na nacionalne zakone koji ne smeju biti u suporotnosti sa njenim odredbama. Odnosno, Uredba je dala veliki prostor državama članicama da drugačije reše neka pitanja i mahom da pooštre uslove i način prikupljanja i obrade, ali bez uticaja na osnovna načela same Uredbe koja ne smeju biti dovedena u pitanje.

Uredba je donela i promene koje se tiču teritorijalne i personalne primene, jer se odnosi i na zemlje koje su van Unije odnosno ukoliko rukovaoc i obrađivač  imaju sedište van unije ako su njihove aktivnosti usmerene ka građanima EU. Uredba detaljno određuje u kojim situacijama će se nuđenje robe ili usluga ima smatrati uperenom ka građanima EU, pri čemu se uzima u obzir jezik na kom se ponuda vrši, valuta itd.